Tarih boyunca bazı metinler vardır ki yalnızca kelimelerden ibaret değildir; bir milletin hafızasını, inancını ve karakterini taşır. 12 Mart 1921’de Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde kabul edilen İstiklâl Marşı, işte tam olarak böylesi bir metindir. O gün kabul edilen şey sadece bir marş değil; bağımsızlığa adanmış bir milletin ortak vicdanıdır.

Anadolu işgal altındayken, imkânsızlıklar umutları zorladığında, cephede mermi kadar güçlü bir şeye ihtiyaç vardı: İnanç. İşte o inancı mısralara döken isim, milletin şairi Mehmet Âkif Ersoy oldu. Âkif, kaleme aldığı şiirle yalnızca bir yarışmaya katılmadı; milletin hislerine tercüman oldu. Para ödülünü kabul etmeyerek bu eserin maddi değil, manevi bir değer taşıdığını gösterdi. Çünkü İstiklâl Marşı, bir kişinin değil, bir milletin eseriydi.

“Korkma!” diye başlayan o ilk kelime, bir milletin küllerinden doğuşunun işaret fişeğidir adeta. Bu haykırış, sadece cephedeki askere değil; umudunu yitirmek üzere olan herkese söylenmiştir. Marşın her kıtasında bağımsızlık inancı, bayrak sevgisi, vatan toprağına duyulan sadakat ve Allah’a olan teslimiyet iç içedir.

İstiklâl Marşı, edebi bir metnin ötesinde bir karakter belgesidir. Bu milletin hangi şartta olursa olsun esareti kabul etmeyeceğinin, hür yaşamayı kader bildiğinin ifadesidir. “Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım” dizesi, yalnızca geçmişin değil, geleceğin de teminatıdır.

Bugün 12 Mart’ı anmak; sadece bir tarihi hatırlamak değildir. Asıl mesele, o günkü ruhu anlayabilmektir. Çünkü bağımsızlık bir kez kazanılıp kenara konulacak bir değer değildir. Her neslin onu yeniden sahiplenmesi, koruması ve yaşatması gerekir. Okullarda her sabah okunan İstiklâl Marşı, bu yüzden bir rutin değil; bir bilinç tazelemesidir.

Aradan geçen yıllara rağmen İstiklâl Marşı hâlâ aynı heyecanla okunuyorsa, bunun sebebi taşıdığı ruhtur. O ruh; birliktir, direniştir, inançtır. Ve en önemlisi, millet olma şuurudur.

12 Mart İstiklâl Marşı’nın Kabulü’nün yıl dönümünde, başta Mehmet Âkif Ersoy olmak üzere tüm İstiklâl Mücadelesi kahramanlarını rahmet, minnet ve saygıyla anıyoruz. Çünkü biliyoruz ki bu marş, bir milletin özgürlük yeminidir.