Kadirli belediyesi tarafından 1960’lı yıllardan beri kullanılan Dervişpaşa caddesinin isminin Mehmet Orhun Döğüşcü caddesi olarak değiştirilmesi vatandaşlar tarafından tepkiyle karşılanıyor.
“Sevilen bir kişinin ismini verecek bir başka yer mi yoktu? Kadirli belediyesinin yapmış olduğu bu durum ilçemiz halkının büyük bir çoğunluğu tarafından onay almamıştır. Yeni bir cadde açılır yeni isim oraya verilir, bunlar Kadirlimizin bir değeri olan Dervişpaşa Caddesinini ismini değiştirdiler yarın hangi değerlerimizi değiştirirler acaba? Dervişpaşa caddesi ismi yerinde kalmalı Mehmet Orhun Döğüşcü ismi verilecekse yeni modern bir caddeye verilmelidir” dediler.
İlçemiin yetiştirdiği ünlü tarihci ve araştırmacı Cezmi Yurtsever’de Dervişpaşa caddesinin isminin değiştirilmesine tepki göstererek yaptığı açıklamasında “Derviş Paşa. Derviş Paşa. Kadirli Yöneticileri Senden Ne İster? Yüzyıllar süren aşiretler ve derebeyler kavgaları sonucu yorgun ve bitkin düşen Karsı Zülkadriye ye Fıka-i İslahiye ordusuyla geldi. Dağlarda yaşayanları ovaya indirdi. Köyler kurdu. Tarlaya tohum ekmesini, ürün kazanmalarını öğrett. İnsanlar aç kalmadı. Aradan yıllar geçti. 1865 yılında kuruluşunu gerçekleştirdiği şehrin ana caddesine ismi verildi. Yine bir zaman geçti. Derviş Paşanın ismi silindi, kaldırıldı. Yöneticiler ve siyasi irade sahibi olanlar Derviş Paşanın ismini değiştirdiler. Aynı zamanda Plevne kahramanı olan Gazi Osman Paşanın arkadaşı Derviş Paşa’dan ne isterler….” dedi

BEŞBUCAK MAHALLESİ
KERİMLER OBASI

.MERHUM:İSMAİL KOCA

MERHUM İSMAİL KOCA ÖĞLE NAMAZİNA MÜTEAKİP KERİMLER MEZARLIĞINA DEFİN YAPİLACAKTİR.

Bahadırlı köyündeki bir zeytin bahçesinde akşam geç saatlerde çıkan yangın, itfaiye ekiplerinin müdahalesiyle kontrol altına alındı.

Bir borçtan dolayı aşağıda cins, miktar ve değerleri yazılı mallar satışa çıkarılmış olup mahcuzun ayrıntılı görsellerine, artırmaya ilişkin şartlara ve ayrıntılı açıklamalara esatis.uyap.gov.tr adresi üzerinden 2024/18 SATIŞ sayılı dosya numarası ile erişim sağlanabilir.
Satılmasına karar verilen taşınmazın cinsi, mahiyeti, bulunduğu yer, muhammen kıymeti ve önemli vasıfları:
1 NO’LU TAŞINMAZIN
Özellikleri : Osmaniye İl, Kadirli İlçe, Avluk(Koçlu) Köyü, 158 Ada, 1 Parsel,
Adresi : Osmaniye İli, Kadirli İlçesi, Avluk (Koçlu) Köyü 158 Ada 1 Parsel
Yüzölçümü : 7.993,20 m2
İmar Durumu : Yok
Kıymeti : 779.429,70 TL
KDV Oranı : %10
Kaydındaki Şerhler : Krokisinde A1, A2 harfler ile gösterilen yapılar tescilsizdir, Kadirli Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/537 esas sayılı dosyasında davalıdır, Kadirli 1.Kadastro Mahkemesinin 2023/31 esas sayılı dosyasında davalıdır. Tescile yönelik kesinleşmiş mahkeme kararı vardır. (Başlama tarihi 31/10/2024 Bitiş tarihi:31/10/2024)
Artırma Bilgileri
1. Artırma Başlangıç Tarih ve Saati : 18/03/2025 – 10:35
Bitiş Tarih ve Saati : 25/03/2025 – 10:35
2. Artırma Başlangıç Tarih ve Saati : 14/04/2025 – 10:35
Bitiş Tarih ve Saati : 21/04/2025 – 10:35
09/01/2025 (İİK m.114 ve m.126)
(*) İlgililer tabirine irtifak hakkı sahipleri de dahildir.

BASIN ILN02154572

Son zamanlarda Türkiye’nin gündemini meşgul eden, masum bir çocuğun cinayeti, toplumun her kesiminde derin bir üzüntü yarattı. Narin yavrucak cinayeti, sadece bu küçücük kızın kim tarafından öldürüldüğü değil, aynı zamanda niçin öldürüldüğü sorularını da gündeme getirdi. Olayın yaşandığı köyde yaşayan herkesin ifadesine başvurulmasına rağmen, alınan cevaplar her seferinde aynı kaldı: “Görmedim, duymadım, bilmiyorum.” Bu durum, köy halkı arasında derin bir sır saklandığı izlenimini uyandırdı.Köydeki bu sessizliğin ardında yatan nedenleri araştırdığımızda, aile içindeki dinamiklerin ve toplumsal ilişkilerin karmaşıklığı dikkat çekiyor. Cinayetle suçlanan bireylere baktığımızda, ailenin en büyük üyelerinin -anne, amca ve abi- bir arada bulunması ve suçu üstlenme eğilimleri, akıllarda soru işaretleri yaratıyor. Özellikle büyük abi, yaşamı boyunca birçok defa sorunlu bir karakter sergilemiş; sinirlenmesi halinde kendisine ya da başkalarına zarar verebilecek bir davranış sergileyebiliyor. Anne, bu durumu biliyor olmasına rağmen çocuğunu koruma içgüdüsüyle sessiz kalıyor. Amca ise, köyün muhtarı olması nedeniyle toplumu etki altına almış, herkesin dilini susturmuş görünüyor.Karakol komutanı ile olan samimi ilişkileri bu durumu daha da karmaşık hale getiriyor. Köy halkının güvenliği ve soruşturmanın seyrini etkileme gücüne sahip olan bu kişi, işin içine karışan birçok sıkıntıyı da beraberinde getiriyor. “Küçük kızı kayıp ilan ederek durumu kapatabiliriz” düşüncesi, köye dair çoğu şey gibi zaman içerisinde çürümeye mahkûm oldu.Vaka, bir yandan jandarma ekiplerinin araştırmalarıyla aydınlatılmaya çalışılırken, diğer yandan bu kadın ve erkeklerin ödemeleri gereken ağır bedellini dair karanlık bir tabloyu ortaya koyuyor. Jandarma, durumun ciddiyetini anlamakta gecikmezken, bir kişinin panik haliyle sergilediği davranışlar sonucu, işin aslında yatan gerçeğe dair kapılar aralanmaya başlıyor. Nevzat Bahtiyar, bir itirafla olaya dair çorap söküğü gibi giden bir dizi olayı da peşinden sürüklüyor. Ancak onun sözleri, asıl katilin kim olduğu ve bu cinayetin nedenini tartışma konusu olmaktan kurtaramıyor.Olayın yargılama aşamasına geçişi, sadece milli bir merak yaratmıyor aynı zamanda toplumsal adaletin ne denli işlediğine dair de bir yansımadır. Ocak ayının 12’sinde bu anne, abi ve amcaya verilen ömür boyu hapis cezası, Türkiye’nin dikkatlerini bu davaya çevirdi. Ancak, gerekçeli kararın verilmesindeki bekleyiş, insanların bu davanın karanlık perdesinin aralanacağına dair umudunu tazeliyor.Bu cinayet, sadece sıradan bir olay değil, aynı zamanda toplumsal dinamiklerimizi sorgulamamıza neden olan bir muamma olarak karşımıza çıkıyor. Üç kişinin bildiği sır, sır değildir. Zamanla ortaya çıkacak ve bir gün bu cinayetin ardındaki perde aralanacaktır. Her ne kadar hala yanıt bekleyen birçok soru varsa da kesin olan bir şey var: Adalet er ya da geç tecelli edecektir. Selamlar.

Yıllar önce yazdığım bu yazımda ismi geçen Şükrü amcanın vefatı nedeniyle tekrar paylaşmak ve rahmetli Şükrü amcamızı anmak istiyorum. Anılarına saygıyla…Canım memleketim ADANAM benim için hep özel kalacak. Namık Kemal mahallesi büyüdüğüm evden biraz uzakta İlker Bakkaliyesinde geçirdiğim yaklaşık yarım saati anlatmak istiyorum bu hafta .. Dayım Mustafa HAVAYIOĞLU yıllardır bakkal işletiyor. Mahalleli onu o kadar seviyor ki, gelen müşterilerin İhtiyaçlarını kendileri karşılayacak duruma gelmiş. Dayımı görmeye gittiğim her gün birbirinden güzel anılar biriktiriyorum. Yine öyle bir gündü. Samimi tavırlarıyla bir bey amca içeri girdi. Tanıştık hemen. Sonra birden müşteri geldi ve bir miktar çay istediğini söyledi . Biz dayımla kahve içerken, yaşlı amca müşteriye istediğinden daha fazla çay verdi. Hepimiz aynı şaşkınlıkla izledik. Sonra nedenini sorduk ama cevap alamadık. Çayı isteyen adam da hiç itiraz etmeden verdi parasını güldü gitti .Sonra bir kadın geldi elinde limonlarla. Kayınpederimin ruhuna fatiha okur musunuz diye rica etti. Bana da bir limon uzattı gayet samimice. Tabii ki duasını da okudum limonu da aldım.Ardından bir grup çocuk geldi elinde parayla. Ama bu çocukların ne dediklerini hiç anlayamadım. Dayım artık öğrenmiş tabii, sakız veya şeker paylaştırdı Suriyeli çocuklara. Maceraların arkası kesilmiyor. İçeri dalan ekmek alıp gidiyor. Herkesin bir hesabı var ve gayet hoş tavırlar sergiliyorlar. Kızgınlıkları bile güzel. O küçük işletmede, kocaman ve sevgi dolu yüreklere bayıldım.Ne kadar güzel insanlar tanıdım. İçerde tam bir aile havası esiyor. Yaşlı genç birbirlerine karşı sevgiyle saygıyla muhabbetle bağlılar. Özlediğimiz, artık kaybettiğimizi düşündüğümüz, sıcacık samimi duyguların hepsi, Namık Kemal mh İlker Bakkaliyesi çevresinde bu güzel insanlarda fazlasıyla bulunuyor halâ. Bu güzellikler anlatmakla bitmez. Çoğalmalarını dileyerek paylaşmak istedim. Halâ samimi duygularla yaşayan bu insanlara bütün kalbimle sevgiler selamlar gönderiyorum. Böylesi değerli insanlara çok İhtiyacımız var.Köşe yazımın paylaşımı sorasında gelen yorumları da sizlerle buluşturmak istiyorum. Dayıma ve kıymetli mahalle komşularına teşekkürlerimle…Genç bir delikanlı: Ben Mustafa Havayıoğlu abimizin komşusuyum, biryere giderken anahtarlarımızı teslim eder gideriz. Bir bakkaldan öte çok ileri derecede dostluğumuz, çok iyi izah etmişsiniz kaleminize sağlık diyorum.”Ve tanışmadığımız halde samimi tavırlarıyla yorumu dikkat çeken DİLEK BACAKSIZ Hanıma teşekkür ediyorum.“Emelcigim paylasimindan dolayi çok teşekkür ederim. Gerçekten abimiz ailemizden sayılır çok sever ve sayarız Allah böyle saygı duyduğumuz kişileri başımızdan eksik etmesin SEVGILER.”Son olarak dayımın yorumunu paylaşmak istiyorum.“Emelciğim yüreğine sağlık biz burada gerçekten bir aile gibiyiz.müşteri yerine kimse konulmaz.hep bir kardeş gibi veya anne baba gibiyiz.sen de burada yaşananları güzel algılamışsın teşekkür ederim canım. Başarıların daim olsun.”Bu yazımda bahsettiğim yaşlı amcamız maalesef vefat etmiş. Allahım rahmet etsin Şükrü bey amcaya. Onu ve bu yazıda geçen güzellikleri tekrar hatırlamak istedim. Hayattan ayrılırken geride bıraktığımız ne varsa o kadar hatırlanırız. Ne kadar değil de nasıl yaşadığımızdır önemli olan…